3 ποιήματα

Ενημερώθηκε: Μαρ 7


ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ


Κι από υγεία ούτε μια φορά δεν έπαθε ειλικρίνεια.

Μίλησε ξένες γλώσσες με προθυμία, σχεδόν και

την ελληνική.

Πλην, μοίρα ορίζει με τον σκληρό τρόπο τα βά-

για καλωσορίσματα ν’ ακολουθεί σταυρός.

Αυτή είναι η ζωή.

Άλλος κληρονομεί δαχτυλίδι, με τα πρώτα προ-

βλήματα όρασης πιστεύει πως είναι προφήτης,

άλλος ειρηνικά κρεμάει τα παπούτσια του, έχει να

θυμάται.


Πάει καιρός που κόβει εισιτήρια κι η ντουλάπα του,

ξέχειλη σκελετούς από ιδανικά.

Δύσκολο να φανταστείς ότι υπήρξαν και γι’ αυτόν


τετράξανθα αγκάθια μ’ ένα άνθος στη μέση,

άνθος μωβ να συντρίβει.


∗∗∗



ΤΟ ΚΑΚΟΠΑΙΓΜΕΝΟ ΕΡΓΟ


Έστω ότι δεν συμφωνώ με την αισθητική της πα-

ράστασης. Αγιάζει μεν τον σκηνοθέτη, η πλοκή τής

ιστορίας όμως παραμένει δυσδιάκριτη. Και σαν

να ξεκινά από το τέλος της.


Και τι γίνεται μ’ αυτό ακριβώς το τέλος, όταν έχει

καταβληθεί το τίμημά μου ως θεατή

που υπομένει την ορθοστασία του

ανάβουν οι προβολείς για το φινάλε, και σαν σε

δυστύχημα, αφτιασίδωτη, πετάγεται στο κέντρο

της σκηνής η εξουσία

ένα με την κατάχρησή της;


∗∗∗



ΓΙΑ ΕΞΗΡΤΗΜΕΝΑ ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΤΙΚΑ


Χτυπούσαν το κουδουνάκι βέβαιοι πως το στο-

μάχι μου χωρίς μπουκιά ψωμί θα κατεβάσει τα

υγρά του.

Δεν υπάκουε όμως το σώμα.

Αρνιόταν να εμπιστευτεί ερασιτέχνες που το προσέγγι-

ζαν σαν να τραβούσαν φωτογραφία από αεροπλάνο.


Έχει αυθάδεια η ανεπάρκεια. Θεατρικό, μόνο

εξώφυλλο. Μόνο κάτι κλισέ φτηνά, κάτι φιλικά

χτυπήματα στην πλάτη. Όλα καλά. Αρκεί να μπαί-

νω από την πίσω πόρτα.


Ιδού γιατί περιφέρονται ανά την επικράτεια

ανοιχτοί οι λογαριασμοί μου.

Γιατί δεν τελειώνουν ποτέ οι προστριβές με

ιστορίες που αλλοιώνουν την ιστορία μου.


Γλύκα Διονυσοπούλου